Zoals uit de naam van de vereniging valt af te leiden zijn de accordeon en de mandoline niet alleen de meest gebruikte instrumenten, maar ook bepalend voor het typische geluid waarmee het orkest tijdens optredens zoveel waardering oogst. Telkens weer tonen zelfs doorgewinterde concertgangers zich aangenaam verrast door de bijzondere combinatie van accordeon en mandoline. Het zal niemand verbazen dat juist die alom geprezen samenklank voor de toenmalige “accordeonvereniging” en mandolinevereniging “Crescendo” de voornaamste reden was om een fusie aan te gaan.
De accordeonclub stond onder leiding van Jan Verdijk uit Venlo en bij Crescendo was de muzikale directie in handen van Sjraar Cruysberg. Bij de accordeonclub zaten ook enkele leden van het in die jaren na de oorlog populaire dansorkest van Rhee, onder wie Frans van Rhee en Drees van de Ven. Beide partijen hadden al vaker samen gemusiceerd, tot wederzijds genoegen. Elke sessie smaakte naar meer en zo kwam het dat, na weer een succesvol een-tweetje, het onvermijdelijk woord ‘fusie’ in de mond werd genomen. Een gesprek tussen Truus Sanders, lid van Crescendo, en haar werkgever Ber Sevriens, wiens dochters accordeon en piano speelden, bracht de bal aan het rollen en op 5 september 1950 was de oprichting van “Accordeolino” een feit.

In de begin jaren was de dirigent tevens docent. Muziekscholen bestonden nog niet en opleidingen werden alleen gegeven door privé leraren. De accordeonisten kregen les van Jan Verdijk, de overige orkestleden waren aangewezen op zelfstudie en leerden vooral van elkaar. Een bijkomende handicap was dat voor de speciale samenstelling van het instrumentarium géén bladmuziek voorhanden was. Zélf arrangementen schrijven was en is nog steeds pure noodzaak. Accordeolino prijst zich gelukkig met een dirigent die deze kunst als geen ander verstaat.
Van de 400 stukken die het eigen archief inmiddels omvat, is het leeuwendeel van de hand van Piet Ververgaert die sinds 1969 het stokje heeft overgenomen van Piet Helmes. Diens voorgangers waren Jan Verdijk (1950-1955) en Jo Eijsermans (1955-1962). Elk van de instrumenten vervult een wisselende rol in de uitvoering van de verschillende muziekstukken en kan daarbij ook een solopartij spelen. Incidenteel wordt, afhankelijk van de gevraagde klankkleur, een “vreemd”instrument toegevoegd zoals de contrabas, hoorn, fluit en zelfs slagwerk. Daardoor is elk optreden anders en dat maakt Accordeolino tot een veelgevraagd ensemble.
In de beginjaren was het orkest geregeld te beluisteren op de Limburgse omroep en KRO-radio. Een van de hoogtepunten uit die tijd was een optreden met het LSO en de toen nog vrij onbekende trompettist Willy Schobben.
Sinds 1975 wordt jaarlijks een concert gegeven waarbij muziek wordt afgewisseld met zang. Maar het komt ook voor dat Accordeolino een koor of solist(en) begeleidt. Vaak is aan deze concerten een thema gekoppeld en wordt er muziek uit een bepaald genre gespeeld. Slavische byzantijns, opera of operette maar ook filmmelodieën. De muziek die Accordeolino ten gehore brengt varieert dus van licht klassiek, volksmuziek, musicals tot filmmuziek. Voorbeelden van de muziekstukken zijn onder andere Die Zauberflöte, Zorba’s Dance, Hongaarse dansen, Tango Melancholique en An Der Schönen Blauen Donau. De optredens die wij verzorgen bestaan uit het begeleiden van kerkdiensten, het spelen in tehuizen of het geven van concerten met zangkoren in concertzalen. Hoogtepunten waren o.a. concerten in het Kurhaus in Wiesbaden en de begeleiding van het Veldhovens Mannenkoor in de “Schalm “te Veldhoven.
Op 31 december 2010, na afsluiting van het 60 jarig jubilieum jaar is de vereniging gestopt. We hebben ons opgeheven omdat het musiceren niet meer voldoende in de belangstelling staat in Nederland. Bij onze buurlanden zien we dat er nog wel veel belangstelling is, maar in NL zijn er onvoldoende leden te vinden, worden optredens onvoldoende bezocht en zijn de financiele (hulp)middelen beperkt. Dat biedt voor ons een te geringe basis om er mee door te gaan. Een mooie vereniging, met een unieke klank is verloren gegaan.
De website blijft nog enkele jaren in de lucht en enkele leden zijn nog bereikbaar zodat niet alle kennis en ook de honderden muziekstukken (nog) niet verloren zijn.